Śmierć Królowej Jadwigi otworzyło przed Władysławem Jagiełłą, Litwinem szansę o jakiej z pewnością nie marzył. Umożliwiło uregulowanie stosunków z wrogim im - Zakonem Krzyżackim oraz z Węgrami, którzy to okazali się sojusznikami Krzyżaków.
Ze zmiennym szczęściem toczyło się batalia o polepszenie warunków bytowych szlachty i ich przeciwników możnych z terenów ich niesprzyjających. Zdecydowaną podstawą prawną dla tego stanu był przywilej w Horodle z 1413 r., który umożliwił szansę szlachcie litewskiej (bojarów ruskich).
Nie uprzedzając jednak faktów, niespełna 10 lat po jej śmierci odbyła się batalia, która zdecydowała o losie państwa Najświętszej Marii Panny domu Niemieckiego w Jerozolimie.
Po raz pierwszy w swej wojnie z nimi, blok Polsko - litewski okazał się wygranym, a spowodowało to bitwa pod Grunwaldem (15. 07. 1410 r.) oraz I pokój toruński, który umożliwił stronie litewskiej ostateczne zwycięstwo. Polska jedynie odzyskała tylko kilka skrawków terytorium.
Niestety pragnienie dziedzictwa okazały się szansą dla późniejszych stronnictw oraz zdecydowaną rolę wiodącą - szlachcie przez kolejnych królów (przywileje).
Rozwijal się też proces łączenia lennikow i powiększania sfery wpływów, choć wiązało się z pewnym ryzykiem związanym z sprzecznymi ze soba interesami.
Przy czym Litwa mogła czerpać pelnymi garściami z rozwoju strukturalnego, gospodarczego, politycznego i społecznego. Przy czym z drugiej strony przyniosło to Koronie nie tyle zalety jak i wady z powodu wiązań z pozniejszym agresorem - Wielkim Księciem Moskiewskim. Bowiem Litwa juz wtedy bardzo mocno cierpiala z braku unormowanych, realnych granic. Dodać do tego też trzeba megalomanskie zapędy litewskich elit i rozproszonych z każdym rokiem przywództwa, by walczyć z każdym dookoła bez możliwości zakończenia w tradycyjnym sposób. Ale o tym opowiem później.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz